19 enero 2015
15 enero 2015
The Good Son (Mute) 1990
Nick Cave & The Bad Seeds
Portada: fotografía de Polly Borland
El compositor y cantante australiano Nick Cave, con su grupo The Bad Seeds, afrontaba la década de 1990 con el cambio de registro musical que abandona los derroteros de la vehemencia de anteriores trabajos. La primera pieza de inspiración religiosa y acorde con una composición brasileña marca el inicio de un repertorio que en principio puede parecer abigarrado pero que en el fondo marca un nuevo acento en la hasta entonces línea musical de Nick y su banda, que recurre a cuarteto de cuerdas que acentúan de por sí el lirismo de todos los textos de The Good Son. La canción que da título al álbum recoge asimismo el aire espiritual de una vieja pieza de la tradición negroamericana, pero con un punto de rabia en la voz de Cave solamente amortiguada en algunos pasajes en los que entran los arreglos orquestales. En esa línea sonora, casi todas las piezas restantes denotan el carácter más de cantante en onda crooner por parte de Cave que de roquero visceral, como demuestra al interpretar, por ejemplo, The Weeping Song, The Ship Song The Hammer Song o la emotiva Lucy.
Canciones: Foi Na Cruz. The Good Son. Sorrow Child. The Weeping Song. Father. The Ship Song. The Hammer Song. Lament. The Witness Song. Lucy.
Músicos: Nick Cave (piano, órgano Hammond, armónica y voz), Mick Harvey (guitarra acústica, bajo, vibráfono, arreglos de cuerda, percusión y voz), Bill McGee (arreglos de cuerda), Blixa Bargeld (guitarra y voz), Kid Congo Powers (guitarra), Thomas Wydler (batería y percusión), Alexandre Ramirez (violín), Altamir Tea Bueno Salinas (violín), Helena Akiku Imasoto (violín), Lea Kalil Sadi (violín), Akira Terazaki (viola), Glauco Masahiru Imasoto (viola), Braulio Marques Lima (chelo), Cristina Manescu (chelo), Clovis Trinidade (voz en Foi Na Cruz ), Rubinho (voz en Foi Na Cruz) y Roland Wolf (piano en Lucy).
Más portadas: From Her To Eternity (1984), The Firsgtborn Is Dead (1985), Kicking Against The Pricks (1986), Your Funeral... My Trial (1986) y Tender Prey (1988).
Fotografía de © Polly Borland
The Rubinoos (Berserkley) 1977
The Rubinoos
Portada: William Snyder
El grupo californiano aportó vitalidad y optimismo a la nueva ola que surgía en la Costa Oeste de Estados. El cuarteto a pesar de su juventud contaba con amplia experiencia musical en el momento del lanzamiento de su primer elepé, todo un compendio del mejor pop intemporal. Melodías impactantes, voces bien conjuntadas e instrumentación limpia que no impiden algún que otro toque de dureza, como Rock And Roll Is Dead. La puesta de largo de The Rubinoos sirvió para que el repertorio quedase como una excelente colección de canciones, entre otras, Think We're Alone Now, Hard To Get, Memories, Nothing A Little Love Won´t Cure o Make It Easy, piezas que rezuman frescura a pesar de tener como referencia estilos musicales conocidos.
Canciones: Think We're Alone Now. Leave My Heart Alone. Hard To Get. Peek-A-Boo. Rock and Roll Is Dead. Memories. Nothing a Little Love Won't Cure. Wouldn't It Be Nice- Make It Easy. I Never Thought It Would Happen.
Músicos: John Rubin (guitarras y voz), Royse Ader (bajo y voz), Tommy Dunbar (guitarra, teclados y voz) y Don Spindt (batería, percusión y voz). Mark Naftalin (piano), Son Of Peter (órgano) y Larry Lyunch (congas y percusión).
Más portadas: Back To The Drawing Board (1979),Bezerk Times (1978), Party Of Two - EP - (1983), Basement Tapes (1993), Garage Sale (1994), Paleophonic (1998), Crimes Against Music (2003), Live In Japan (2004), Twist Pop Sin (2005), HodgePodge (2009), Biff-Boff-Boing (2010) y Automatic Toaster (2010) y The Best Of The Rubinoos (2011).
14 enero 2015
Formato EP
Mr. Face (Famous Class Records) 2015
Ty Segall
El cantautor y guitarrista de San Francisco Ty Segall (1987) lanza un nuevo disco, en este caso en fomato EP, trabajo que demuestra la inquietud del músico norteamericano que, a pesar de su juventud, cuenta con un amplio patrimonio discográfico. En Mr. Face Segall insiste con su versátil catálogo de influencias que, entre otros estilos, se detiene en la psicodelia, noise y rock de garaje. Presentado como el primer EP con portada en 3 D y dos discos en diferentes colores.
Canciones: Mr. Face. Circles, Drug Mugger. The Picture.
Más portadas: Melted (2010), Goodbye Bread (2011), Twins (2012), Sleeper (2013), Manipulator (2014).
Imaginary Cities (ECM Records) 2015
Chris Potter Underground Orchestra
El saxofonista Chris Potter (Chicago, 1971) ha grabado su más reciente disco con la Orchestra Underground, en concreto el titulado Imaginary Cities, un trabajo en el que intervienen un cuarteto de cuerda, dos bajistas, vientos, sección ritmica, teclados y marimba, instrumentos que sirven para desarrollar una suite en la que confluyen sonoridades que transportan a urbes idealizadas como indica el título del álbum. El repertorio demuestra una labor ampliamenete participativa por porte de todos los músicos, porque, si bien Potter con su saxo protagoniza solos, también es verdad que comparte con el resto de los instrumentistas espacios en los que el jazz más allá de su territorio para adentrarse en sonoridades de músicas de otros continentes.
Composiciones: Lament. Imaginary Cities 1 Compassion. Imaginary Cities 2 Dualities. Imaginary Cities 3 Disintegration. Imaginary Cities 4 Rebuilding. Firefly. Shadow Self. Sky.
Músicos: Chris Potter (saxos soprfano y tenor y clarinete bajo), Adam Rogers (guitarras), Craig Taborn (piano), Steve Nelson (marimba y vibráfono), Fima Ephron (bajo), Scott Colley (bajo acústico), Nate Smith (batería), Mark Feldman (violín), Joyce Hammann (violín), Lois Martin (viola) y Dave Egarr (chelo).
Más portadas: Gratitude (2001), Traveling Mercies (2002) Lift: Live At The Village Vanguard (2004), Underground (2006), Follow The Red Line: Live At The Village Vanguard (2007), Chris Potter 10: Song for Anyone (2007), Ultrahang (2009), This Will Be (2001), Transatlantic (2011) y The Sirens (2013).
Fotografía. Fuente: http://www.chrispotter.net/
12 enero 2015
Original Hits From The Sound Track Of American Graffiti (MCA) 1973
VV.AA.
Portada: MCA Records
American Graffiti es el título de una película dirigida por George Lucas y ambientada en la Costa Oeste de Estados Unidos en el año 1962. La banda sonora de esta película, en la que aparecía un joven y aún desconocido Harrison Ford, incluye una excepcional banda sonora que ofrece diferentes estilos musicales desde el doo-woop al rock and roll, así como el soul y la surf music. Aderezada con la voz del mítico pinchadiscos Wolfman Jack, las canciones de la banda sonora de American Graffiti tienen la ventajas que durante finales de los cincuenta y comienzos de los sesenta fueron grandes éxitos entre los adolescentes de cada época. Así se pueden escuchar desde el primerizo rock and roll blanco Rock around the clock hasta el más negro Johny B. God, además de abundantes piezas de grupos vocales que tanto abundaron en los años cincuenta, así como grupos más modernos entonces: Beach Boys y Booker T & The MG's. La diferencias de géneros y grupos facilitan que los discos constituyan una excelente aproximación a la época dorada del rock and roll menos agresivo.
Canciones: Disco 1. Rock around the clock. Sixteen candles. Runaway. Why do fools fall in love. That’ll be the day. Fanny mae. At the hop. She’s so fine. The stroll. See you in september. Surfin safari. He’s the great imposter. Almost grown. Smoke gets in your eyes. Little darlin. Peppermint twist. Barbara anne. Book of love. Maybe baby.Yaya. The Great Pretender. Disco 2. Ain’t that a shame. Johnny B. Goode. I only have eyes for you. Get a Job. To the aisle. Do you wanna dance. Do you wanna dance. Party doll. Come go with me. You’re sixteen you’re beautiful. Love potion no.9. Since i don’t have you. Chantilly lace. Teen angel. Crying in the chapel. A thousand miles away. Heart and soul. Green onions. Green onions. Only you. Goodnight well It's time to go. All sumer long.
Grupos y solistas: Disco 1. Bill Haley And The Comets. The Crests. Del Shanon. Franky Lymon & The Teenagers. Buddy Holly. Buster Brown. Flash Cadillac & The Continental Kids. The Diamonds. The Tempos. The Beach Boys. The Fleetwoods. Chuck Berry. The Platters. . Joey Doe & The Starlighters. The Regents. The Monotones. Lee Dorsey. The Platers. Disco 2. Fats Domino. Chuck Berry. The Flamingos. The Silhouttes. The Five Satins. Bobby Freeman. Buddy Knox. The Del Vikings. Johnny Burnette. The Clovers. The Skylinners. The Big Bopper. Mark Dinning. Sonny Till & The Orioles. The Heartbeats. The Chiffons. Booker T & The MG's. The Platters. The Spaniels. The Beach Boys.
Absent Fathers (Vagram Records) 2015
Justin Townes Earle
Canciones: Farther From Me. Why. Least I Got The Blues. Call Ya Momma. Day And Night. Round The Bend. When The One You Love Loses Faith. Slow Monday. Someone Will Pay.
Más portadas: The Good Life (2008), Midnight At The Movies (2009), Harlem River Blues (2010), Nothing's Gonna Change the Way You Feel About Me Now (2012) y Single Mothers (2014).
La música, con letra entra
Neil Young vuelve a este espacio pero en esta ocasión no se trata de una nueva biografía, una selección de sus canciones traducidas al español, un recorrido por su carrera musical o su relación con otros ámbitos de la cultura. Memorias de Neil Young. El sueño de un hippie, editorial Malpaso, ofrecen diferentes etapas de la vida de uno de los máximos representantes de la música popular del Norte de América. Desde su infancia hasta el año 2011, el guitarrista, cantante y compositor se centra en recuerdos, anécdotas, alegrías, tristezas, la familia, los escenarios, los músicos, la vida y la muerte, entre otros, que nos adentran a veces en asuntos desconocidos sobre la vida de Young.
En poco más de 400 páginas se presentan acontecimientos que muchas veces suenan a quienes siguen su deambular musical, pero también hay curiosidades sobre sus colecciones de trenes de juguete o sus momentos más difíciles en el mundo del rock, un lugar al que nunca ha renunciado, y sobre el que reconoce que es el sitio donde mejor se encuentra, haciendo lo que más le gusta, aunque en algún capítulo del libro indica que sus memorias están motivadas por un accidente que le llevó a dejar los escenarios. "Tengo que aminorar la marcha. Por eso estoy escribiendo este libro"
08 enero 2015
Adventures In The Real Times (Warner) 2015
Dylan Gardner
Portada: Jeri Heiden
Canciones: Let's Get Started. Heroes Tonight. I'm Nothing Without You.Too Afraid To Love You. I Think I'm Falling For Something. The Actor. Sing For The Stars. Feeling Of Love.
With a Kiss. Invincible.
Músicos: Dylan Gardner (banjo, glockenspiel, guitarra, armónica, harmonium, teclados, mandoncello, mandolina, organetto, percusión, piano, sintetizador, arreglos de cuerda y voz), John Dragonetti (bajo, batería programada, guitarra, harpsichord, teclados, percusión y sintetizador), Erin Garcia (batería programada), Mark Gadner (batería), Eric Laster (bajo) y Mike Sawitzke (guitarra y trompeta).
Volume I & II (Dine Alone Records) 2015
Streets Of Laredo
Portada: Aleksandra Petrovic
Canciones: Everything To Everyone. Londslade Line. Gilfriend. Need A Little Help. Homeless. Hey Rose. Slow Train. Laredo. Dear Leron. I'm Living.
Músicos: Daniel Gibson (guitarra acùstica y voz), David Gibson (batería y voz), Sarahjane Gibson (percusión y voz), Sean McMahon (bajo), Andrew McGovern (trompeta), Tom Darlow guitarra eléctrica) y Si Moore (guitarra).
06 enero 2015
La Lira d'Esperia II Galicia (Alia Vox) 2014
Jordi Savall - Pedro Estevan
Portada: fotografía de David Ignaszewski
Jordi Savall i Bernadet (Igualada, Barcelona, 1941) es un instrumentista, compositor, director de orquesta y musicólogo cuyo trabajo facilita un mejor conocimiento de la música antigua en buena parte por su notable labor discográfica, pues ha participado en 120 grabaciones desde 1968. Entre sus recientes trabajos, hay que destacar el dedicado a cantos y danzas de Galicia. De acuerdo con un proyecto musical iniciado en 1994, bajo el nombre de La lira d' Esperia, 20 años después Savall se centra en el citado instrumento: la lira, un instrumento de origen griego, cuyo formato antiguo semeja un arpa de tamaño pequeño que para tocarla se pulsa, mientras que la más moderna se tocaba con arco y es muy parecida a la actual lira griega, instrumento que se utiliza en la segunda entrega de La Lira d'Esperia.
La selección está necesariamente limitada por las restricciones del espacio permitido en un disco compacto y por nuestra elección de los instrumentos, pero más allá de eso pensamos que esa misma limitación nos aporta una mayor profundidad y nos confirma que, incluso reducido a su expresión más simple (una vihuela y una percusión), el patrimonio musical histórico y popular de Galicia aporta una porción esencial de la riqueza del patrimonio universal de la antigua Hesperia.
Para el repertorio de esta Lira d’Espéria II, hemos seleccionado sobre todo obras procedentes dos fuentes principales:
Fuentes manuscritas para la parte histórica, con las versiones instrumentales extraídas del manuscrito de las Cantigas de Santa María.
Fuentes orales para la parte popular, recurriendo a diferentes compilaciones realizadas por los mejores especialistas a partir de numerosas fuentes de la tradición oral de las diferentes regiones gallegas".
Composiciones:
I
1. Invocaçao & Ductia (CSM 248)
2. Ronda (csm 353)
3. Alalá canção d’embalar
(trad. Galicia)
4. Pandeirada estreliña do
luceiro (trad. Galicia)
II
5. Rotundellus (csm 189-178-124)
6. Istampita en querer (trad.
Galicia)
7. Maruxina (trad. galicia)
III
8. Pregaria en a gran coita (csm
142)
9. Saltarello (csm 77-119)
10. Nana canção d’embalar
(trad. Galicia)
11. Dança caminando (trad.
Galicia)
IV
12. Cantiga a virgen (csm 322),
ronda (csm 266), baile (csm
329)
13. Invocação & Alborada
(trad. Galicia)
14. Ductia de Santa Maria (csm 123)
V
15. Cantiga Virgen madre groriosa
(csm 340)
16. Istampita & Rota Ciudad
Rodrigo (csm 225-135)
17. Panxolina vinde, picariñas
baile da terra os fillos dos
ricos (trad. Galicia)
VI
18. Foliada don alfonso (csm
229-18-186)
19. Canção la moza que rabió &
Baile (trad. Galicia)
20. Ductia & Rota (csm
137-117)
VII
21. Aiñhara & canto de ciego I
(trad. Galicia)
22. Canto de ciego II lamento
(trad. Galicia)
23. Canto de despedida adiós meu
homiño & Danza Airiños
Músicos: Jordi Savall (rebec, vièle ténor y rebel morisco -rebab- ), Pedro Estevan y David Mayoral (percusiones).
Más portadas: Johann Sebastian Bach: Die Sonaten für Viola da gamba und Cembalo. Con Ton Koopman (2000), Le Parnasse de la Viole, vol. I (2003), Le Parnasse de la Viole, vol. II (2003), Tobias Hume: Musicall Humours (Londres, 1605) (2004), Du temps et de l'instant. Con Montserrat Figueras, Arianna Savall, Ferran Savall y Pedro Estevan (2005), Lux Feminae (900-1600) (2006), Le Parnasse de la viole, vol. III: Marin Marais: Suitte d'un Goût Étranger (2006) y The Celtic Viol – La Viole celtique. An Homage to the Irish and Scottish Musical Traditions (2009).
Más portadas: Johann Sebastian Bach: Die Sonaten für Viola da gamba und Cembalo. Con Ton Koopman (2000), Le Parnasse de la Viole, vol. I (2003), Le Parnasse de la Viole, vol. II (2003), Tobias Hume: Musicall Humours (Londres, 1605) (2004), Du temps et de l'instant. Con Montserrat Figueras, Arianna Savall, Ferran Savall y Pedro Estevan (2005), Lux Feminae (900-1600) (2006), Le Parnasse de la viole, vol. III: Marin Marais: Suitte d'un Goût Étranger (2006) y The Celtic Viol – La Viole celtique. An Homage to the Irish and Scottish Musical Traditions (2009).
Suscribirse a:
Entradas (Atom)

















































